
Gorputza lasai, lurrean eserita,
eroso, sendo, osasuntsu,
bizitzaren hatsarekin bat eginda,
betea, osoa, erabatekoa;
hezur, gihar, erraiak soseguan.
Pentsamenduak geldo,
ideien etengabeko uholdea baretuz,
txori hegalariak nola,
buruko hausnarketak handik hona,
adarrean pausatuz eta libre alde egiten.
Hirugarren euskarria, berriz,
hutsik erabat, artegatasunik ez,
zorionik ere ez, ezta beldurrik ere,
emoziorik sentitzeko ezintasuna,
nahasmendurik larriena.
Sareak ezin nau eutsi,
gorantz eroriko al naiz?