Solstizio izugarria


Mundua soilik da hartaz jasotzen duguna,
munduarekin berarekin bizi dezakeguna;
gutako bakoitza leherketa txiki bat
kosmosaren mugarik gabeko eztandan.

Eguzkia soilik da suspertzen gaituenean,
ura, bakarrik gorputza blaitzen digunean;
ekaitzaren txinparta eta burrunba ozena
baretasuna apurtzen duen dardara betikoan.

Ezinegon urduria gailendu da gaur arratsean
lur azala kiskaltzen zuen beroaren ostean
eta orduan bizi izan dugu munduaren egia.

Saiatu gara arreta beste norabait bideratzen
trumoien zarata begietatik aldendu asmoz,
baina edonon izu nabaria nahitaez hedatzen.

Utzi iruzkina