Adagio lidiarra


Itzultze aldera egin genuen
harizko alfonbraren gainean,
biolinaren soinuak molde lidiarrean
hunkitzen gintuela,
leihoz kanpo zirimiriak
gari ernatu berria bustitzen zuela,
ezkaiaren usaina oraindik
eskuetan aditzen zela.
Pinudiko goroldioak dirdira zuen
eta zeruko laino grisek goibela,
eta guk itzultzeko beharraz
aldatu genuen noranzkoa.
Harizko alfonbra higatuaren gainean
biolin joleak jarraitu zuen
adagioaren doinua jotzen,
bideari ezin ekiteak sortu zigun
hunkidura areagotuz,
leihoaren kristaletik at
euri finak garia eta ezkaia
astiro blaitzen zituela.
Udaberriko egun heze hartan
ez zen isiltasuna izan
atzera egitea eragin ziguna.

Utzi iruzkina