Delfos

Clementina Arderiu

Delfos

DELFOS

Clementina Arderiu (1889-1976)


I el record encara
—tossut, insistent—
al camí m’atura;
m’envolta d’imatges
que obsedeixen folles
com un cop de vent.
L’olivar de Delfos
tinc davant dels ulls!
Magnes oliveres
—com mai en veuria—
cap a mar davallen
assajant orgulls.
Cadascuna impera
en el seu replà,
l’aigua de Castàlia
les feia ufanoses:
Catedrals!, diria
jo —si en puc parlar.
Triomf de la terra
plena de saó!

Un sol cop us veia
mai us oblidava.
Tamborins i flautes
diuen la cançó.
De la vostra empenta,
de la vostra plata,
la tonada porta
tenaç lluïssor.

Octubre 1968
DELFOS

Clementina Arderiu (1889-1976)
Itzulpena: Jose Mari Zendoia

Eta oroiminak
—setati, gogor—
gerarazten nau;
irudiez lotu
erokeri grinez
haizekadak lez.
Delfosko oliboak
begi aurrean!
Olibondotzarrak
—inoiz ikusiak—
itsasora maldan
harro saiotan.
Bakoitza nagusi
bere lautadan,
Kastaliako urak
bertan alaituak:
Katedralak! neuk
—berbarik banu.
Lurraren garaitza
oparoz ase!

Behin ikusi eta
inoiz ahaztuak.
Txistu-danbolinek
kanta erranez.
Zuen bultzadaz,
zuen zilarraz,
doinuak darama
distira sendoa.

1968ko urria
Delfos

2 erantzun “Delfos” sarreran

  1. Delfos, ez munduko baizik eta unibertsoaren erdigunea. Apolo jainkoaren tenploa. Eguzkia, musika eta poesia, hiruak batera.

    Enviado desde Outlook para Androidhttps://aka.ms/AAb9ysg ________________________________

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Aldatu )

Connecting to %s

%d bloggers like this: