Ia gaurik ez

Ez zegoen ia gaurik txapero hark begirada lizuna bota zizunean gona motzez jantzitako eta makillajez estalitako neska potoloari poltsa lapurtu aurretik, ez zegoen ia gaurik trabesti handi hark karaokea zuzentzeko ahaleginak egiten zituenean barra gainean, eta itsas gizon bortitzak down sindromea zuten lagun mozkorrak jipoitzeko mehatxua izkina guztietatik zabaldu zuenean, ez zegoen ia gaurik hamabostIrakurtzen jarraitu “Ia gaurik ez”

Zilarrezko bola

Arratsalde gris honek tarte bat ireki du zuhaitzen eta etxeen bitarteko gunean, atsedenaren eta jardunaren artean, musikaren eta isiltasunaren erdian. Arratsalde gris honek irekitako tarte horretatik zilarrezko bola erraldoi bat sortzen hasi da, guk eraikitzen amaitu duguna, eta bertan hartu dugu babes musika entzuteko, atseden hartzeko, zuhaitzen azpiko usain berdeetan eta arratsaldearen argi ahuletan gureIrakurtzen jarraitu “Zilarrezko bola”

Aurrera eta atzera

Zuhaitz ilara luzea, hamar pausotan behin altxatzen diren pinu tenteak, bata bestearen ondoan, aurrerantz urrunera doan bidearen ertzean. Enborra, adarrak, hostoak, hamar pauso, enborra, adarrak, hostoak, basa landareen usaina harri txingorren artean, enborra, belar berdez inguratuta, adarrak, hodeietatik babesa, hostoak, dardarka brisara leunaz, hamar pauso goizeko lehen eguzkia aurrean bidea eginez, zuhaitzen ilara luzea jarraitzenIrakurtzen jarraitu “Aurrera eta atzera”

Begiak, ezpainak

Nondik iristen diren maitatuak izango diren haiek, zein bidetatik gerturatzen zaigun patua –forma bitxietan edo molde harrigarrietan– bizitzak eskaintzen digun misterioa da, ustekabeak aurrean ipintzen dizkigun existentziaren lurrin iheskorrak. Haizeak itsas gaineko olatuak urrunera eraman dituenean, hondartzaren gainetik bere begi ilunak datoz eguzkia altxatu berri den aldetik. Beste aldetik, berriz, bestearen ezpainak, gorriak eguzkitan, hurbiltzenIrakurtzen jarraitu “Begiak, ezpainak”