Ibilbide kamutsak


Hala dio egiten zutela noizbehinka,
burura datozenak bota ondoren
agian esaldiak kentzen joan,
dirudienez esanguratsuak, edo behintzat
bilduma batean jasotzekoak.

Horrela hasita, hobe, entzun ditzadan gauak ekartzen dizkidan soinuak:
erlategian, noizbehinka garrasiak aditzen ditut,
elizako kanpaiak, gaueko ordu bata izan daiteke,
autoak errepidean, iparraldera batzuk hegora besteak.
Sukaldean lapikoa, kuiatxoak patata eta tipularekin, pure bat bihar hotz jatekoa,
beste berote bat dator eta eguerdian
ederki ongi sartzen da, solomoa eta izozkia udako oporraldian.

Gauak zer gehiago?
Gazteen algarak, autoen pneumatikoen zarata, kaleko freskura
bero itogarriak usatzeko, etxeetatik erauzteko, gorputzetatik libratzeko.
Neurriz kanpoko berotan egosi ginen,
goizetik bero, eguerdi jasangaitzak eta bazkalondo arratsalde sinestezinak.

Ez dakit zer egin ondoko tartearekin,
zaintzaileari ordainketa bat hilabetea amaitu aurretik,
eta bestetik zaindua, inor ez zaiola joaten bisitan.
Diru kontuak eramatea azalpenik eman gabe.

Kaleko atea ireki eta berriz hemen eseri argazki bat aukeratzeko,
Bordeleko ikuskizunean, Matisseren lanekin egindakoa, irudi ikusgarriak
urpeko ontziak gordetzeko pabiloi handian.
Hondo beltz baten gainean
milaka koloretako puntu argitsuak mugimenduan;
une bat gerarazi nuen.

Helburua bada hitz guzti hauek gordetzea
beste izenen bat eduki beharko luke.
Nekatu egin naiz, burua oso argi.
Bihar, beraz, edonola,
luzeago irten daitekeen irudiarekin bat egiteko.

Dagoeneko biharamuna da,
eguneroko okindegian, ogiaz beste, barazki gutxi.
Botila bat vermouth, igerilekuan luze batzuk egiteko lekua,
dena den ez nuen asmorik eguerdiko berotan etxean sartu eta berehala,
ikusiz nola prestatzen zen jendea partidarako.
Okerrera doa gauza, zenbat hiritar menperatzaileak goresten.
Zuloan babestu naiz jakinda ere azkenean jakingo dudala irakurtzen,
Oxforden mundu-gerra garaian, ikasle-egoitza batean,
hain da gorputz ederrekoa haien beste lagun bat
leku eta une egokian txorakeriak entzun behar ez izateko,
haien eskualdeetako ikurrak eraman ordez
eta, uste dut, ustezko gaiztoen zorion mezua lekuko.

Berriro beroa bihar hasiko,
zuhurrena itsas aldera alde egitea.
Hamarren bat lerro barru, hasiko naiz esaldiekin zerbait antolatzen,
parentesi bat besterik ez eleberriko pasarteek iradokia,
zoritxarreko lagunek esandako astakeriak,
eraztunaren barruko zirkulua betetzeko aluminiozko paperaz
egindako txanpon modukoa,
benetakoaren bila doan gizona
moja ustel eta krudelei erositakoa dela jakiten duenean.

Hitzak desantolatu
haien lekua aurki dezaten ibilbide kamustuetan.

One thought on “Ibilbide kamutsak

  1. Egun on. Hitz ederrak, ideia onak, misteriozko irudiak. Horrela polita da esnatzea. Plazer bat zure olerkiarekin.

    Ondo izan

Utzi iruzkina