Denboraren tunelean

Karezko harrien azalera gris pikorra dira gaurko hodei neurrigabeak, haien azpian argi erdi opakoa erortzen da metalezko harien antzera. Begiak zulatu ditu izpi solidoak urruneko gailur ahaztuak ikusteko, etorkizun epikora ginderamatzan bide urratuaren tunelaren ildoa. Gailurren bestaldean, itsas portuan aparraren kresal gatzatuaren artean aterpe hartu genuen iluntze aldera. Elkarren ondoan etzanda ametsetan geroa izango zenarenIrakurtzen jarraitu “Denboraren tunelean”

Leihoen formaren eragina

Gure lantokia zen hartan badira leiho borobilak: barkuan goazela dirudi enbatak sortu olatuetan goitibehera. Lantokia zen hartan bada korridore luze ilun bat barkuko bodega azpian bageunde bezala. Baina ez dago, ez, sotoaren azpian lantokia zeneko korridore luze ilun hori, eraikinaren goiko solairuan baizik, ontzia gobernatzeko aginte-zubi argitsuak beharko lukeen lekuan. Aginterik ez ekaitzari aurre egiteko,Irakurtzen jarraitu “Leihoen formaren eragina”

Izua eta eztena

Amets distopiko batean birus batek erasotzen gintuen, denok, ni neu eta nireak, eta erasoari aurre egiteko itxialdi zorrotz bat bete behar genuen, denok, nik neuk eta nireek. Amets distopiko horretatik esnatu eta bizitza horixe zen, hain zuzen: birusaren erasoaldia eta itxialdi zorrotza. Gauza arraro bat amestu dut eta esnatzerakoan egiazkoa zen. Orduan birusa nire gogoanIrakurtzen jarraitu “Izua eta eztena”

Gaueko hiria zen

Poetak bizitzari beldurra, filosofoak oldarra. Aingeruek hegalak bai, hegan egiterik ez. Dena ikusi nahi nuen eta oihal iluna jautsi zen. Hiri handiaren gainean, mundu osoa ere estaltzen. Altxatzeko oihal astuna, beso biekin jasotzen. Bazirudien iheska negua, aro beltzagoa zabaltzen. Berdin dio, hara goaz, grina ez da lasaia. Atzera itzultzean badugu bizigaia.

Lokamutsa

Amildegi ertzeko espetxean galeria ezin hitzik egin ihesean ilehoriak launaka iristen dira nota errepikatuak pentagraman idatzitako puntu lodi ilunak. Historiak utzi du musikaria bere herrian duela bi mende eta erdiko Europa erdian aberkideak doi irakasten basamortuan nola lurperatu aurpegi desitxuratuak. Sinfonia baten laugarren mugimenduak desertuko hotsak altxarazten bortitz haizean soka luzeak hildakoaren eskuak lotuz. DiruzkoIrakurtzen jarraitu “Lokamutsa”

Txaluparen bakardadea

Hau ere ez dugu gehiagotan ikusiko. Ura zikinagoa izango da, oroimina garbiagoa, zantzu bat atzean utzitako bidean. Etorkizun hurbilean milaka kamerek jaso nahi izango dute txalupa, uretako euskarrietatik erakarri lenteak zeharkatuz, baina ordurako Hermafrodita hau urpean etzanda egongo da, bere jabea izandakoaren gogo herdoildua bezala; eta guk, ziurtasun osoz, ez dugu gehiagotan ikusiko.

Agurearen bakardadea

Etxerako bueltan ikusi nuen agurea, bide ertzeko etxolako egongelan, bakarrik. Arratsaldeko azken argitan, barruko kandelak pizten ari zen. Paretetan zintzilik sepia koloreko argazki zaharrak, eta mahaiaren gainean, behialako mantel zuri brodatua. Azken hatsa ematen ari zen leku hura, eta bere azken hatsarekin batera, mundu ikuskera eta biziera oso bat akazien hosto artean ihesean. Noizbait errepidekoIrakurtzen jarraitu “Agurearen bakardadea”

Fereka balitz

Fereka egin didazu gaur gaueko ametsean, zure irudi lauso beroaren ondoan etzan naizenean. Gero ohez, gelaz aldatu naiz eta armiarma berde ilun erraldoi batek hanka iletsu beltz nazkagarriak astindu ditu nire gainean leiho ondoko ohearen pareko sabaian. Jakin ezazu ametsa egi bihurtuko balitz, benetan ikusiko banizkizu arma jostariak, ez nintzatekeela zure aldamenetik mugituko, zure eskuakIrakurtzen jarraitu “Fereka balitz”

Gainbehera

Dena gainbehera datorrenean zeruan ez da izarrik geratzen. Ahalegin hutsalak errotik ateratzen du sustraia. Amildegian soka bat jarrita ere eustea ezinezkoa denean eta oinen azpian ur beltza besterik ikusterik ez dagoenean, itsasoan ez da olaturik altxatzen. Zulo beltza belusezkoa da bere iluntasunean harrapatzen zaituenean. Gero iraileko egun bat iristen da eta hondartzara zoaz, ur gardena,Irakurtzen jarraitu “Gainbehera”

Eskerrak eta ametsak

Irratiko esataria negarrez entzuterakoan arratsa etzan denean ortzi-muga gertuenean galdera datorkit doinu ilunez mahai gainera eguzki-loreak argiari begiratzen dion moduan. Lotzen ditut ideiak hiriko etorbideak biribilgunean elkartzen diren eran, azkar datoz autoak asfaltoaren azaleran, marra zuri etenen artean, artega, hala elkartzen zaizkit ongiaren eta gaizkiaren ibilgailuak buruan, azkarregi, etengabe bueltak ematen eta aldi berean bueltakIrakurtzen jarraitu “Eskerrak eta ametsak”

Munduaren azken mugak

Urrunera doakizu gogoa, urrunera gorputza, hor eserita, asper eginda gaur ezer egin behar ez izanaz, bihar ezer egin beharrik ez, etzi ezer ez… Eta urrunera doakizu gogoa, itsas ondoko egurrezko tabernara, whiskyra beira lodiko edontzian, antxeten garrasi karrankarietara leiho apurtuetako zirrikituetan barna burmuina lehertzeraino sartzean, muino berde arreak eta itsaso urdin uherra, erreka azkarrak etaIrakurtzen jarraitu “Munduaren azken mugak”

Isiltasun ikaratua

Gauaren beltzena iritsi aurretik, leihoko kristalean lehen sits eta mamorro hegalariak lekua hartzen hasten direnean, hegal zarpail marroixkak astintzen dar-dar, izar bat, beste bat jarraian, gau haietara bidaiatzerik denean zalantza, itxarote, dei jaso gabeak, oihu latz trenkatuen samina. Ilargi betea atera liteke ere mendi gailurreko basoaren atzean gorri beltz, itzal, krater, zuloen barruan gau haiek.Irakurtzen jarraitu “Isiltasun ikaratua”

Su bizi gaua

Argiak egiten du dena. Mendi artean, basamortuan edo kalean. Argia da bizitza, indarra, beroa, poza. Eguzkia oraindik hemen dugu, gaur, gurekin, urteko gaurik motzenari hasera noiz emango diogun zain. Suaren argia ere badugu gurekin, gaur, gaurik motzenean egunsentia hurbilduz. Lizarraren hostoen artean iragazten dira azken argi izpiak, etxeetako leiho ilaretan islatzen da eguzki beherakorra. SuIrakurtzen jarraitu “Su bizi gaua”

Laztan antzuak

Hatz puntetako azala narraska zura leun bernizatuaren azaleran ohar antzemanezinak izkiriatuz, seinale ikusezinak adimenaz igartzen ukitze sentikor arin eta trinkoaz. Hatzak, eskuak barreiatzen dira beste eskuek landutako geruzen gainean, poliki, perfekzioa barruraino sentituz. Hala joan zen ere nire gogoa hainbat maitaleren azal leuna haztatuz, astiro, perfekzioan erortzeko asmoz. Han-hemenka utzita laztanen arrastoa, ez nuen sekulaIrakurtzen jarraitu “Laztan antzuak”

Ertzetatik

Bizitza bezalakoa den orrialde honen ertzetatik zoaz bidaian, eta den dena zuria da, ezin duzu idatzitako zatian sartu zuretzako idatzi ez zelako, eta ezin duzu ere orrialdetik ihes egin jauzi luze batean. Horregatik jarraitzen duzu bazterretik bueltak ematen, eta beti leku berberera eramaten zaituen labirinto batean bizi zarela ohartzen zara, etengabeko itzuleran erabat harrapatuta zaudela,Irakurtzen jarraitu “Ertzetatik”